به گزارش خبرگزاری حوزه از اهواز،انقلاب اسلامی که به پیروزی رسید، روزی حضرت امام خمینی(ره) در هنگام صحبت با شهید مرتضی مطهری به حقیقتی اشاره کرد که بعدها بارها و بارها در روایتهای انقلاب اسلامی تکرار شد: اگر زنها نبودند، ما نمیتوانستیم شاه را بیرون کنیم.
این جمله تنها یک بیان ساده نبود، بلکه توصیفی از یک نیروی اجتماعی بزرگ بود که زنان در شکلگیری حرکتهای مردمی ایجاد کردند. سربازان قدرتمندی برای پاسداری از وطن که در برهههای حساس نظام اسلامی خود را نشان دادند و تکرار شدند. از خوزستانِ روزهای آتش و خون گرفته تا خیابانهای حماسهسازِ امروز.
روایتهایی که گاه با چوبدستی یک زن عرب به عنوان سلاح، برای به اسارت گرفتن سربازهای بعث در کوچههای خاکی جنوب نوشته میشود و گاه با خون بانوی شهیدهای که پس از حملههای آمریکایی-اسرائیلی به راهپیمایان روز قدس، خیابان را فرش میکند، آن هم در زمانی که خیابانها حکمِ سنگرهای استوار وطن را دارد. اینها همان واقعیات ملموسی است که نشان میدهد تاریخ مقاومت در این سرزمین با نام و حضور زنانش کامل میشود.
میدانداران ایستادگی در برابر دشمن
در این شبهایی که در آسمان ایران صدای انفجار اوج میگیرد، جهانیان به چشم خود میبینند که زنان مسلمانِ این سرزمین میداندارِ مبارزه در سنگرهای خیابانیاند. با گامهای آرام و ارادهای استوار، در کنار مردان ایستادهاند. در تاریکی شب و زیر سایه تهدید و بمباران، صدای قدمهایشان شنیده میشود. زنانی که نه برای نمایش، بلکه برای دفاع از خانه، شهر و سرزمینشان آمدهاند، با چادرهایی که گاه بوی خاک و خاکستر و دود میگیرد و قلبی که امید به پیروزی را چون نهالی سبز پرورش میدهد.
اگر بخواهیم از مصداقهای روشن شجاعت زنان سخن بگوییم، نامهایی در حافظه این سرزمین میدرخشند که روایتشان تنها یک خاطره تاریخی نیست؛ بلکه قطعهای از حماسه ملت ایران است. در خوزستان، جایی که نخستین شعلههای جنگ بر خاک داغش فرود آمد، زنان بسیاری نه فقط پشتیبان جبههها، بلکه خود به نمادهای ایستادگی و غیرت بدل شدند.
سربازان صفِ نخست
بسیاری از زنان خوزستان در همان روزهای نخست جنگ، خانههای خود را به پناهگاهی برای مجروحان و آوارگان تبدیل کردند. مادرانی که همزمان دست نوازش بر سر فرزندان خود میکشیدند و برای رزمندگان نان میپختند، زنانی که با دستان خسته اما پرتوان، لباس و ملزومات جبهه را آماده میکردند و دخترانی که در بیمارستانها و درمانگاهها، داوطلبانه به پرستاری از مجروحان میپرداختند.
اما روح این ایستادگی تنها به سالهای دفاع مقدس محدود نماند. زن ایرانی در بزنگاههای تاریخ معاصر بارها نشان داده است که در زمان دفاع از سرزمین و آرمانهای اسلام و انقلاب همواره در صف نخست میایستد. هم میدانهای اجتماعی و ملی را با حضور آگاهیبخش روشن میکند و هم بنیانِ راهپیماییها و آیینهای مردمی است. آنان فرشتههایی زمینیاند که هم حافظان خانهاند و هم در لحظههای خطر، نگهبانان امید یک ملت.
نظر شما